Отидовме да учиме како да бидеме подобри тренери. Се вративме со прашања за сè. Не на лош начин. Напротив, на најдобар можен.

T3: Train the Trainer беше неделен курс кој некако беше истовремено работилница, огледало и будилник кој се огласи токму кога не требаше. Отидовме со идеја дека ќе научиме техники, како да стоиш, како да зборуваш, каква презентација има најдобар ефект, она стандардното. И да, сето тоа беше таму. Но курсот постојано не туркаше кон едно прашање кое малку боли: дали навистина знаеш што се случува во просторот кога ти си тренерот?

Курсот се фокусираше на три улоги на тренерот. Дизајнерот, тренерот кој пред да почне работилницата се прашува дали таа воопшто има смисла, зошто, за кого и како. Јавниот говорник, тренерот кој зборува јасно и искрено, без да се крие зад слајдовите. И Фасилитаторот, тренерот кој ја чита собата, знае кога да зборува и кога да замолчи, и како да им посвети внимание на сите гласови без да фаворизира.

Три улоги. Еден човек. Постојан баланс.

Под сето тоа стоеше еден циклус: Планирај, Подготви, Изведи, Провери. Едноставно за запишување. Многу потешко за навистина да го правиш, особено последниот чекор. Повеќето луѓе го прескокнуваат проверувањето. Завршуваат сесија и веднаш минуваат на следната без да прашаат: дали нешто навистина се научи? Дали јас направив нешто поинаку од претходниот пат?

Имаше и еден алатка за самопроценка која на прв поглед изгледаше банално. Но кога навистина посветивме време на анализирање на алатката, сфативме дека таа не прашува дали сме добри, туку прашува дали сме свесни. Тоа беше тотален пресврт.

А потоа дојде шумата.

Едно попладне излеговме на прошетка во една шума, со многу дрвја, подалеку од масите и столовите во конференциската сала. Сите мислевме исто, убава пауза, свеж воздух. Но не беше баш пауза. Беше нешто поинакво. Природата ни направи нешто. Луѓето зборуваа побавно, поискрено, без да се претставуваат. Потполно различна атмосфера, иако целата група беше истата.

Токму тогаш кликна нешто важно за ЕКОЛИТИКА. Ако шумата може да ја промени динамиката на разговор без да каже ни збор, можеби работата на еден тренер не е да зборува повеќе или да подготви подобри материјали. Можеби работата е да создаде услови.

Да подготви почва. Да остави простор. Да знае кога да се повлече. Исто како шумата.

И така, тоа што го научивме не го оставивме да седи во глава и на хартија. Го претворивме во алатка; дигитална, практична, наменета за секој кој води луѓе низ процеси на учење. Тренери, фасилитатори, наставници, младински работници, секој кој некогаш стоел пред група и се прашувал дали воопшто нешто допира до нив.

Алатката се вика Четирите Води на ЕКОЛИТИКА. Идејата е да го пронајдеш својот природен стил на водење и да разбереш каде твојата енергија е силна, а каде малку пресушува. Повеќе за тоа набрзо.

ЕКОЛИТИКА го пренесе суштинското знаење од T3 во бесплатна, приватна дигитална алатка: Четирите води на EKOLiTiKA.

Инспирирана од тоа како природата ја држи рамнотежата преку мирните води, реките што теѓат, дождот што паѓа и скриените извори. Алатката им помага на тренери и фасилитатори да размислат за своите силни страни и места за раст.

Внеси го твоето име, одговори на 12 кратки прашања и добиваш персонализиран извештај што покажува:

• Кои води течат добро.

• На кои води им треба повеќе внимание.

• Три прилагодени предлози за твојот следен чекор.

Испробај сега. Трае 8 минути и добиваш извештај што можеш да го зачуваш или споделиш.

За сега: овој курс не потсети дека добриот тренер не е оној кој знае сè. Тоа е оној кој е искрен, флексибилен и не му е страв да го погледне сопствениот одраз.

Тоа е нешто што вредеше да го донесеме дома.